Beyaz'ın Lekesi

Kocaman gözleri vardı ışıl ışıl parlayan sadece sevmeyi isterdi diğerleri gibi ama belki de aklına gelmezdi sevmek 16 yaşında sadece hayatı seven bir kızdı diğerleri gibi. En sevdiği şarkılar ile güne başlayan sadece uykusunu kaçıran rüyaları vardı. Olmayan hayal ettiği şeylerden korkan masumdu.Belki de tek suçu masum olmaktı.

Yavaş yavaş öğrendi hayatı belki de hızlıydı her şey o seçti belki yavaş gitmeyi. Ama engel olamadı sevmeye, karşı duramadı aşka eklendi günahlarına her gün bir tane daha kara bir aşk hatırası. İlk önce güzelliğini fark etti sonrasında yeni oluşan benliğini liseliydi artık genç bir kız. Çok hızlı büyüdü belkide fark edemedi zamanı geçmişte kalmıştı yavaş giden masumiyet . Annesi her gün güzel kızım diye uyandırırdı onu  o ise başkasına günaydın aşkım yazardı her sabah yedi de .Bir de matematik hocası vardı sevdiği ona baktıkça platonik aşk yaşadığı ama diyemezdi kimseye seviyorum onu diye sonra aklından uçardı pembe hayalleri  aklına gelirdi sevgilisi hayatının her şeyi çok severdi onu kendisi gibi. Okul çıkışını beklerdi sadece düşünürdü sevgilisi gelir mi diye sonra  son ders gelirdi geçmek bilmezdi dakikalar sonra bir bakmış ki tüm gün düşündüğü adam.Koşardı hemen yanına saçlarından kendi kokusu savrularak sonra atılırdı kollarına her şeyim diyerek. Günler böyle geçerdi onun için birde çok sevilirdi arkadaşları arasında herkese naz eder şımarık tavırlarını takınırdı bol bol gülücük saçardı herkese iki yılımız sadece kokusunu duyarak geçirdim zamanımı en büyük ödülüm laboratuvar sınıfın da önüme oturması olurdu böyle geçirdim kocaman bir iki yılı kimseyi sevmeden kimseye bağlanmadan.Bir sabah geç kaldım okula koşar adımlarla yürürken yolda bir de baktım ki ''SONSUZ BEYAZIM'' ağlayarak bir araba içinde duraksadım kaldım öylece sonra yürümeye devam ettim yürüdüm öylece niye ağlıyordu ki o  öyle kafamda binlerce soru gözümden akan yaşlarla girdim okulun bahçesine kalakaldım öylece sonra sınıftan bir kaç kişi  geldi yanıma herkesin ağzında onun adı  vardı.Ne oldu demeye kalmadan evlenmek zorunda kaldığını ve bir daha okula gelemeyeceğini öğrendim. Nasıl olur bile diyemedim kendime ben beyazım diye severken onu herkes beyazına kara gölge düşürdü bir anda anlamadım masumdu kocaman gözleri vardı hayata gülen gözlerle bakan lise bitince üniversiteye gidecekti bir de bunlarda mı yalandı ? Çok düşündüm günlerce sonra toparladım herkes karalasa da sonsuz beyazı ben hep aynı sevdim onu. Lise bitti kocaman adam oldum şehirden ayrılırken uzaktan gördüm karşıdan geliyordu öylece sadece yutkundum yanında ki dünya tatlısı minicik elleri olan kıvırcık saçlı esmer kız bakakaldım.Aynı annesi gibi o kocaman gözlerle bakıyordu hayata.Sonra şehirden ayrıldım ve bir dua okudum yaşarken öldürdüğüm                                                                                                        

'' SONSUZ BEYAZ'IMA''  

Tepkiler:

{[[''],['']]}