17 Aralık 2014 Çarşamba

TERK EDİLMİŞLİK VAR BUGÜN BENDE

Gecenin bir yarısı sokakta gelen bir arabanın farları bozdu karanlığımı hafif doğruldum cama doğru biraz darmadağın biraz tutunarak yan komşumdu gecenin bir yarısı gelen vur patlasın çal oynasın bir gecenin daha sonuydu onun için yine ağzında bir şarkı mırıldanıyor ve sürekli tekrarlıyordu aynı bölümü :

''-Papatya gibisin beyaz ve ince '' kimdi acaba onun hayatını bu kadar güzel kılan elbette vardır birileri .Bildiğim kadarıyla boşanmış ve çocuğu annesinde kalan bir  bankacıydı.

Benim hayatımı bu kadar acınası ve yaşamaktan yoksun yapan biri olduğu gibi onun içinde vardır bu kadar güzel kılan diye düşündüm. Acaba kendime acıyan ben miydim ? Sonra son kalan sigaramı yakıp yatağımın yolunu tuttum o eskiden dar olan ev, odalar yürüyerek bitiremeyecek kadar büyük  geldi bana son nefeste bıraktım kendimi yatağa ve öyle boylu boyunca uzandım.Aslında amacım uyumak falan değildi az da olsa unuta bilmekti her yaşayarak öldürdüğüm birini sonra dolabın yan tarafında parlayan bir ışık parıltısı dikkatimi gözüm takıldı. Karanlıkta şekillendirdim onu ne olabilirdi acaba diye binlerce şey türettim düşünmedim bir an seni sonra usulca kalkarak elimle uzandım ve küçük bir kutu kalbim sıkıştı yine gözlerim doldu geçen yılbaşında sana aldığım yüzüğün kutusu duruyormuş orada nasıl durmuş kim koymuş bilmiyorum ama duruyordu karşımda seni düşünmemi sağlayan da senmiş aslında sonra o gece canlandı birden gözümde evin içi odalar aydınlanıverdi sen burada iken  olduğu gibi  sonra saniyeler içinde karanlığa büründü sanki bir virüs gibi hep şikayet ederdin yalnız özel bir günümüz yok diye ben de sende o geceyi kendimize saklamıştık nasıl da kandırmıştık eşi dostu. Eve geldiğimde yemek masasında ne çok gülmüştük söylediğimiz beyaz yalanlara sonra  ayarlanmış gibi bizim şarkımız çaldı televizyonda ve seni dansa kaldırmıştım önünde diz çökerek sende nazlanarak kabul etmiştin.
''SEN BENİ SAKIN BIRAKMA '' demiştin kulağıma ben de'' ÖLENE KADAR TEK YASTIKTA '' demiştim sana sonra yüzüğünü takmıştım parmağına ve sen yüzükten çok şu geride bıraktığın terk edilmişliğimi hatırlattığın kutuyu bıraktın. Bak ben hala bu yastıktayım sen nerdesin şuanda ben sözümü tuttum bıraktığın evde bekliyorum hala seni belki dönersin diye biliyorum dönmezsin ya sen geri benimkisi de avuntu bende biliyorum bunu ama sevemiyorum senden başka birini yapamıyorum komşum gibi  her kadını papatyaya benzetmeyi ben sende esir kalmışken niye bıraktın bu küçük parlak kutuyu keşke beni benimle bırakıp gitseydin de bu kadar karanlık olmasaydı şu dört duvar kalmasaydım bu kadar sensiz çaresiz ...


Tepkiler:
{[[''],['']]}

0 yorum :

Yorum Gönder