Çekilmez bir evliliği vardı. Bir de bir kızı bir oğlu vardı bakmakta olduğu kayınvalidesi ve baldızı vardı. İbrahim bazen yok olmayı düşünürdü ama sonra kendine kızardı . Karısı çocukları ne yapardı. Ya hiç bir şeyi beğenmeyen baldızı bir de sürekli bir şeyler isteyen Aliye Hanım ne yaparlardı olmadan sürekli işe gidip gelen kendi yaşantısı olmayan biriydi İbrahim aynı saatte gider ve oteldeki masasına oturur sürekli evrak okur ve kişisel şikayetleri bakardı.Bazen özenirdi vurdumduymaz insanlara ama olamazdı hiç onlar gibi kimin bir sıkıntısı olsa ilk o koşardı onların yardıma ihtiyacı olanlara. İbrahim'de otuzaltı yaşında 1.82 boy 78 kilo civarında hatta oldukça yaşından daha genç duran hala gençliğinde ki gibi yakışıklı bir adamdı. Annesinin zoruyla tanımıştı evleneceği kızı kıramamıştı annesini Aliye Hanım'ın iki kızı birde oğlu vardı . en büyüğü olan Türkan ile evlenmişti. Oğlunu ve eşini trafik kazasında kaybedince Aliye Hanım da kızının yanına gelmiş ve onlarla birlikte yaşamaya başlamıştır.Fakat Aliye Hanım damadını hiç bir yaptığını beğenmez ve sürekli laf sokardı İbrahim bey çocuklar küçükken ses vermezdi.Ama Aliye Hanım olur olmaz yerde çocukların yanında İbrahim'i aşağılamak için yer arar dururdu. İbrahim cevap vermedikçe üstüne giderdi.Klasik kayınvalide idi Aliye Hanım. İbrahim bu baskılardan sıkılmış iş dönüşlerini uzatmaya başlamıştı. İş çıkışlarında sağda solda gezinerek yoldaki parklarda oturup zaman geçirmeye başlamıştır. Her gece de işlerin yoğun olduğunu söylemiştir.Bu durumdan evde çocuklar hariç herkes hoşnuttur. Çünkü o ne kadar çalışırsa o kadar para gelecektir düşüncesi vardı herkeste günlerini böyle geçirmeye devam eden İbrahim evinden kopmuş ve sadece yatmak için eve gidip gelmeye başlamıştır. Bir gün yine iş çıkışı sırasında ara bir sokağa girmiş sokak ışığının aydınlattığı kadarıyla sokakların arasındaki yazıları okumaya çalışıyordu. Birden bir kadın çığlığı ile kendine geldi ve sesin geldiği yöne koşmaya devam etti. Bir kadın kapkaça uğramış ve yerde ağlıyordu hemen koştu :
-Bayan hey iyi misiniz ?
Kadın başını sallayarak adamların kaçtığı yönü İbrahim'e gösteriyordu. İbrahim on adımdan sonra köşeyi döndü ve biraz ilerledi yerde bir çanta vardı ama sapı kopmuş ve yerde bağıran kadının ne kadar mücadele verdiği her halinden belli oluyordu. Kadının yanına çanta ile döndüğünde kadın ellerini temizlemekle meşgul ve gözyaşları hala akıyordu. Kadına çantayı uzattı ve;
- Maddi hasarınız var mı bilmiyorum ama özel eşyalarınız burada dedi
Kadın hafif tebessüm ederek başını kaldırdı ve gülümsedi ,
-Siz gelmeseydiniz ne olurdu bilemiyordum dedi .
Kadının üzerinde siyah saten bir elbise vardı tenini sarmalayan elbise kadın bütün hatlarını ortaya çıkarmış ve kısacık keşilmiş dalgalı saçları vardı o kadar cana yakındı ki İbrahim kadının her hareketini hayranlıkla izliyordu.Birden ağzından çıkan kelimeler kendide inanmamıştı;
-İleride bildiğim bir kafe var isterseniz orada bir su için hem de biraz dinlenmiş olursunuz dedi ,
Kadın başıyla onayladı ve kadın hafif sekerek yürüyordu. İbrahim kadının kolundan tuttu ve yavaş yavaş kafeye gelmişlerdi;
-Bir bardak su alabilir miyim ?
Polise haber vermeyecek misiniz? dedi
- Yok sağ olun ama içinde gerçekten çok bir şey yoktu.
- Bu arada ismim Hilal
-Ben de İbrahim memnun oldum
-Bende
Kadın biraz daha sakinleşmiş ve lavobaya doğruyu yürüdü ve bir on dakika sonra az önce kapkaça uğrayan kadın değildi. Saçlarını toparlamış ve hafif bir volüm vermiş ve kırmızı bir ruj sürmüştür.
Elindeki tozlu montunu temizlemiş ve eline almış ve sanki az önceki kadın gitmişti
Masaya oturduğu andan itibaren sıkıntığı parfüm İbrahim'in dikkatini dağıtmaya yetmiştir
İbrahim kadına kısa cevaplar vermekle yetinmiş ve kendini bir ahmak gibi hissetmiştir birden saatine baktı ve acil kalkması gerektiğini söyledi.
Hilal nereye daha tam iyi değilim dese de kalmak zorundaydı her akşamki dönüş saatinden iki saat kadar ilerlemişti zaman ve Hilal'den özür dileyerek ve bir peçeteye numarasını yazmıştır.
Yola çıktığında hala Hilal aklındaydı birden karısı geldi aklına ve bütün rüyası dağılmıştı kafasında bir an yok oldu her şey keşke dedi. yine herkes için sonra da kendi için bir keşke ama ne o güzel kokan kadını sevebilirdi ne de sevemediği karısını bırakabilirdi. O kendi değildi artık o kalbini duygusunu aşkını çocuklarına vermiş bir adamdı belki ama geri döndüremeyeceğini biliyordu geç kalmıştı her şey için belki hepimiz için çok gç hepimiz bir İbrahim olduk öylece yaşıyoruz işte ..
Tepkiler:
{[['
'],['
']]}
'],['']]}
0 yorum :
Yorum Gönder