Hasan diyebildim . yine saçımı okşadı .İçimde her saçımı okşadığında bir sıcaklık oluşurdu sanki bir şey eksikti ve o an doluyor gibiydi okula gitmek için erkenden yatar sabah giderdim sınıftakiler benle hiç oyun oynamasa da senin annen deli deseler de aldırış etmezdim hiç öğretmenim vardı. İki senem böyle geçmişti. Her gün okul çıkışında ve gitmemek için kendimden büyük olan okul çantamla oyun oynayan çocuklara bakmak olurdu. Sonra biraz daha büyüdüm üçüncü sınıfta idim ama bir de sünnet denen dava çıkmıştı hay aksi ne korkutmuşlar beni hala aklıma gelince gülüyorum sünnet olacağından bir gece önce annemin tanıdığı kadınlar bizde toplanmıştı kardeşimle bana erkenden parlak kumaştan pijamalar giydirilmişti amcamın oğlu da bu gece sünnet olacağımızı ve baltayla pipimizin kesileceğini söylemişti onu hep domuza benzetirdim evet gerçekten de öyle bir çocuk nefret ediyordum ondan.tabi ben kardeşimi alıp tavukların olduğu kümese saklanmıştım. Tabi yarım saat sonra bizi buldular birde baktım annem evire çevire bizi banyoya soktu kardeşimi de beni de bağırta bağırta yıkadı birde banyodan çıkınca dayak yemiştim sırtımda el süpürgesinin izleri bacaklarım da dişlerinin izleri vardı sabah kaçmayı bırak kıpırdayacak halim yoktu konvoy falan derken eve geldik o kadar yorgundum ki zorla üstümü çıkardılar.beyaz uzun gömlekle sünnetçinin önünde uzanmıştık kardeşimle beraber bacaklarımda ki diş izlerini ve belimde olan morlukları gördü üzülmüştü ben hissetmiştim bunu benim canımı yakmazdı pipimi kesmezdi. kesmedi de ama orası değildi acıyan neresinin acıdığını da bilmiyordum annem beni hiç mi sevmiyordu acaba ben olmasam daha iyimi olur diye düşünüyordum hep ben ne yapmıştım ona bu kadar beni hiç sevmiyordu sonra bir gün bana keşke seni doğurmasaydım diye var gücüyle bağırdı bir köşeye sıkışmıştım ama elimden bir şey gelmiyordu.Sonra kardeşime seslendi ağabeyine vur yoksa ben seni döverim dedi ne kadar dövebilirdi ki üstüme çıkarak o küçük elleriyle bana vuruyordu annem bütün öfkesini bırakıyordu kıpırdamadan karşılık vermeden duran bedenime sonra babam girdi içeriye ne olduğunu anlayamadan aldı annemi üzerimden ve anneme vurmaya başladı.Yattığım yerden zar zorda olsa kalkabildim annemin dudağı kanıyordu babamın önüne geçmeye çalıştım sesim çıktığınca bağırıyordum vurma baba ben yaramazlık yaptım annem ondan dövdü beni diyebildim sadece sessizce kenarda ağlıyordu küçük kardeşim ona sarılmıştı korkmuştu ben alışıktım bunlara ama annem değildi ittim babamı var gücümle dokunma diye bağırdım kim ne derse desin annemdi deli deseler de saçımı okşamasa da annemdi o benim içimdeki özlemdi bu haykırışlarım annemdi o benim .Sonra ilkokul dördüncü sınıfta idim annem eskisi dövmüyordu beni hastalanmıştı çünkü babam elindeki herşeyi satmış kimseden bir şey istemeden hastane hastane geziyordu annemle birlikte sonra birden ameliyat olması gerektiğini öğrenmiştim neydi ameliyat annemi iyi eder miydi diye düşünürken babam çıkageldi biz iki kardeş kalıyorduk amcam ve yengemin çocukları ile kalıyorduk.Okul dönüşüydü babam amcamın kapısında yüksek sesle tartışıyordu sonra domuz olan Bilal geldi yanıma baban sizi kimsesizlerin kaldığı yere verecek demişti inanırmıyım dövdürür müyüm bir daha kendimi sonra eşyalarımızı toparladı. Bilal ilk defa kandırmamıştı beni doğruyu söyledi ne bileyim inanmadım ben bu sefer inanmak istemedim ve babam götürmüştü bizi oraya bir sürü çocuk vardı orada kardeşim hemen kaynaşmıştı onlarla ben cam kenarından babamın bizi bırakıp gidişini izledim babam söylemese de annem ölmüştü bizi dövse de bırakmazdı bizi buralar da çok kızdım babam keşke annemi son kez görmeme izin verseydi diye bizi bırakmış boynu bükük ilerliyordu o bitmek bilmeyen yolda sonra her gece annemi görüyordum rüyalarım da çok sevmese de beni hep dövse de o şekilde görsem de rüyalarım da hala özlüyordum ne olursa olsun annemdi o benim bırakıp gitmeyecekti beni ve kardeşimi çünkü daha başımı bile okşamamıştı sarılmamıştı oğlum diye görememişti benim babam gibi kocaman adam oluşumu bu şekilde kızıyordum anneme . Bir sabah amcam çıkıp geldi bizi ziyarete gelmiş bir de dedi ki annen size bunları yolladı. Utanmıyor muydu koskoca adam yalan söylemeye baban gelip sizi alacak dedi inanmadım sarılmadan gittim amcama yatağa yattım ve ağlamaya başladım utanmıyordum orada ağlamaya orada herkes ağlardı bir köşe de ateşim çıkmış gecesine sabaha kadar annemi istemiş ama gelen olmamış yine iki gün sonra yataktan çıkabildim o da babam gelmiş öylelikle kalkabildim .Birden eşyalarımızı topladılar bizi giydirdiler ve babamın yanında aldım soluğu babam bize öyle bir sarıldı ki o da pişman belli ki bizi bıraktığına dedim affettim hemen babamı elimizden tuttu ve eve geldik. İçerisi kalabalıktı bir sürü insan herkes geçmiş olsun diyordu birine sonra kalabalık aralandı karşımda annem duruyordu. kalakaldım öylece sarılamadım yine kardeşim de gidememişti farklıydı görüntüsü ama anneydi o elini uzattı gel diye gittim yavaşça yanına usulca tuttu elimi bu sefer dövmek için değildi sarıldı sımsıkı bana ve kokumu çekti içine ben de ilk defa duyuyor gibiydim onun kokusunu iyice sarıldı bana usulca affet beni dedi affettim dedim bende hemde çoktan hem ben sana hiç kızmıyordum ki sana hep ol da döv anne dedim gitme sakın bir yere deyip sarıldım bir daha doyamamıştım o günden sonra anneme ne olursa olsun başınız da olsun anneniz
NOT : KİMSESİZLERİ KİMSE ANLAMAZ ONLARDAN BAŞKA
Tepkiler:
{[['
'],['
']]}
'],['']]}
0 yorum :
Yorum Gönder